Van alle exposities treft u op deze pagina van elke kunstenaar een resumé aan. De nieuwe exposanten staan in ZWART vermeld.

De pagina wordt natuurlijk steeds aangevuld en ververst.

Wij kunnen ons echter voorstellen dat u veel meer informatie wilt hebben. Hiervoor verwijzen wij u naar ons email-adres. Wij helpen u graag verder.

Natuurlijk is het nog veel plezieriger om alle kunstwerken in onze galerie 'live' te komen bekijken. Wij begroeten u graag!

De galerie is geopend van woensdag t/m zondag van 12.00 tot 17.00 uur en op afspraak!

A   ARVEE,
B   Annemiek Boelman,
C
D   Wies van Dort,
E   Osagie Edomwandagbon, Roger Étienne,
F   Ping Frederiks,
G   Joep Gierveld,
H   Ingeborg ten Hoopen,
I
J
K   Atanas Kolev,
L   Joel Lammerink, Jan Kees Lantermans,
M   Margret Mijsbergh,
N   Ioan Nemtoi,
O   Lambert Oostrum, Eva Ouden Ampsen,
P
Q
R
S   Pavel Sisov, Nelleke Smit, Puck Steinbrecher,
T
U   Marijke Uittenbroek,
V
W  Kitty Warnawa, Jan te Wierik, Leo Wijnhoven,
X
Y
Z   Frank Zindler,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ARVEE

Arvee werd op 22 september 1956 in Haarlem geboren en groeide op in Hillegom. Als andere jongetjes gingen voetballen, ging hij op straat tekenen in de hoop er wat extra zakgeld mee te verdienen. Op 12-jarige leeftijd werd hij door een kunstenaarsvereniging uit Haarlem uitgenodigd voor een officiële expositie. Samen met de "grote jongens" werden er pentekeningen van de stad Haarlem tentoongesteld.

Hoewel hij op school altijd werd getoetst voor een creatief beroep, was het toch het handelen met hout waarmee hij zijn brood ging verdienen. Tekenen - en later ook schilderen - bleven echter zijn grote passies. Door puur toeval - het decoreren van lege kantoormuren met zijn schilderijen - werd zijn werk in 1995 min of meer ontdekt door een verzamelaar uit Duitsland die toevallig naar binnen keer en het werk zag hangen. Deze kocht gelijk 5 doeken en stuurde wat vriendjes die de rest kochten. En zo werd een zakenman kunstenaar in hart en nieren.

Arvee schildert, uitsluitend met olieverf op linnen, geabstraheerde landschappen met een duidelijk signatuur. Een signatuur welk wordt gevormd door zijn eigenzinnig kleurgebruik enerzijds en een avontuurlijke beeltenis anderzijds. Altijd op zoek naar het licht, en altijd het schilderen ervaren als een avontuur. Arvee schildert zelden nat in nat, maar overwegend laag over laag over laag. Het ontstaan van een schilderij neemt dan ook vele maanden in beslag totdat er, zoals hij zelf zegt, een nieuw wit vlak is waarop hij een spannend avontuur gaat beleven.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ANNEMIEK BOELMAN

Annemiek Boelman is fotograaf. Van kinds af aan al hanteert zij de camera.

Met oog voor detail, kennis van flora en fauna en een diepgaande persoonlijke betrokkenheid fotografeert zij de natuur. Haar reizen door Europa zijn een bron van inspiratie, maar ook het Overijsselse landschap en haar eigen prachtige bloementuin. Zij weet zowel de essentie als de context van het onderwerp te vangen in al zijn pracht, waardoor het eindresultaat natuurgetrouw is met een hoge grafische kwaliteit.

Haar exclusieve beelden ontroeren doordat zij schoonheid tonen die vaak verborgen blijft, en bieden zo een rustpunt om simpelweg van te genieten.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

WIES VAN DORT

Zij is geboren in Breda en pas op latere leeftijd naar de academie gegaan. Discipline: schilderen. Docenten o.a. Ruudt Wackers, Onno Boerwinkel. Workshops: Anton Coppens, Peter Schenk. Schildert al 25 jaar. Meestal met acryl, daar tussen door diverse soorten krijt, cement, papier enz. gemengde techniek. Sinds 10 jaar gaat beeldhouwen een steeds belangrijke rol spelen. Beelden in steen, keramiek, brons.

VISIE OP MIJN WERK
Ik houd niet zo van uitgebreide verhalen over thema's en stijlen; ik wil me daar niet te veel op vastleggen; dat ervaar ik als te beperkend; ik wil schilderen en beeldhouwen waar ik zin in heb. Bovendien vind ik dat stijl zo gauw een maniertje wordt, "een voertuig van stilstand". Mijn levensfilosofie gaat ervan uit dat ieder mens uit Yin en Yang bestaat en dat je het ene persoonlijkheidsdeel niet ten koste van het andere moet onderdrukken.

BEELDEN
Mijn STENEN beelden zijn meestal sterk gestileerd en zeer eenvoudig van belijning, veelal gebaseerd op vrouwentorso's. Dikwijls probeer ik in mijn stenen beelden een contrast te vinden. Naast een gepolijst deel is er vrijwel altijd een ruw stuk steen te zien. Hiermee wil ik de toeschouwer met het menselijk dilemma confronteren. Mijn stenen beelden zijn niet realistisch maar wel figuratief en bovenal zeer aaibaar. Ik probeer als het ware een ideaalbeeld te creëren waarin het vrouwelijke, dikwijls op een wat afstandelijke wijze in essentie wordt weergegeven.

In tegenstelling tot mijn STENEN beelden hebben mijn KERAMISCHE eerder een zeer directe en intensieve gevoelswaarde. Zij zijn niet mooi in de klassieke betekenis van het woord, maar eerder grof van vorm. Zij geven op een zeer expressieve wijze gevoelens als eenzaamheid, verlatenheid en verdriet weer.

In mijn BRONZEN beelden speelt naast beweging en dynamiek ook inkeer een belangrijke rol. De vrouwenfiguren die ik maak zijn dikwijls ook een beetje in zichzelf gekeerd. Zij lijken te denken: raak me niet aan, ik ben wie ik ben en verder heb ik op dit moment nergens anders behoefte aan. Zij zijn alleen bij en met zichzelf betrokken, bijvoorbeeld een bepaalde dans. Zo hebben ze naast uitbundige beweging ook iets meditatiefs. Qua houding zijn ze zeer uitdrukkingsvol. Zij zijn veelal sterk gestileerd, zwierig en wervelend. Esthetiek is duidelijk en overtuigend aanwezig. Dit geldt net zo voor de ritmiek als voor de textuur van de beelden; die is gevarieerd en uitdrukkingsvol. Zij laten een grote diversiteit en raffinement zien: de detaillering in de houding versterkt hun lichaamstaal.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

OSAGIE EDOMWANDAGBON


De kunstenaar Osagie Edomwandagbon (1966) heeft een bewogen leven achter de rug: een zoektocht naar vrijheid en schoonheid. Hij groeide op in Nigeria, waar hij in de stad Auchi een grafische opleiding volgde aan de School of Art and Design. Daar raakte Osagie betrokken bij het studentenverzet tegen de politieke machthebbers van toen. Na diverse malen te zijn opgepakt besloot hij te vluchten.

Min of meer bij toeval kwam hij in 1988 in Nederland terecht, waar hij in de Kruiskerk te Rotterdam onderdak vond. Van hieruit belandde hij in een opvangcentrum in het Zeeuwse Goes, waar hij weer met schilderen begon - gestimuleerd door Gerard Menken, een Zeeuwse kunstenaar die hem vaak naar exposities meenam. Eén van die bezochte exposities was de grote Kees van Dongen tentoonstelling in Amsterdam, waar hij zijn latere Nederlandse vrouw ontmoette.

Samen gingen ze in Workum wonen, waar hij voor het eerst weer een eigen expositie had, die ook door zijn buurman Jopie Huisman zeer gewaardeerd werd. Na zijn scheiding vertrok Osagie naar Groningen. Hij werd lid van de kunstenaarsvereniging Minerva en begon - in een uitbundig kleurenpalet - steeds abstracter te schilderen: landschappen en portretten: zijn eigen roots. Daarna volgde een terugslag. Hij verliet het drukke Groningen en verhuisde naar Enschede. Hier vond hij de rust die nodig was om van zijn verleden los te komen. Wat blijft is zijn passie voor kunst, vorm, kleur en materie, zoals ook op deze tentoonstelling te zien is.

Behalve in Nigeria exposeerde Osagie in de afgelopen jaren o.a. bij galerie Huijs Basten Asbeck in Groenlo, bij het Afrika Studiecentrum in Leiden en bij galerie Open Art in Borken, Dld.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ROGER ÉTIENNE

Roger Étienne werd in 1922 in Parijs geboren en groeide op in een arm milieu midden in Parijs. Vanaf ongeveer zijn vijftiende levensjaar was er maar een doel in zijn leven en dat was schilderen en tekenen.

Al heel snel verdiende hij de kost door elke dag op Mont Martre te gaan schilderen. Hij volgde de Kunstacademie in Parijs en Antwerpen, waarna hij studiereizen door heel Europa maakte.
Terug in Parijs woonde hij samen met zijn grote vriend Picasso in de buurt van Mont Martre. Roger's hart en grote liefde ging uit naar het circus en het parijse straatleven. Roger, een dromer met penseel en kleur zoals hij door vrienden en bewonderaars wordt genoemd, is een echte romanticus van weleer.

Zijn werken zijn in het bezit van diverse musea en galeries over de hele wereld. Enkele vooraanstaande verzamelaars van zijn werken zijn o.a. Grace Kelly (Monaco), Mr. Neaves (USA), Dustin Hoffman, Clint Eastwood en Peter Falk (Columbo). Roger Étienne woont sinds 1982 in Hollywood.

CV

Belangrijkste individuele tentoonstellingen:

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PING FREDERIKS

Ping is geboren in 1967 in Nijverdal, Nederland. Zij heeft vier jaar in Spanje geleefd, maar woont en werkt momenteel in Oostenrijk. Ze is een dochter van twee creatieve ouders; haar vader is schrijver, dichter en haar moeder operazangeres. Ping was altijd al geïnteresseerd in schilderen en fotografie en studeerde fotografie in Apeldoorn.

"In mijn abstracte werken is de natuur een geweldige rijke inspiratiebron voor mij. Ik probeer mijn liefde voor haar weer te geven door de organische vormen te herhalen en het ongelofelijke rijke pallet aan kleuren, de patronen en de textuur op mijn doek na te bootsen.
Er gaat geen seizoen onopgemerkt voorbij, als je zo dicht bij de pracht van de natuur staat. Ik hoop mijn medemensen van haar schoonheid met mijn schilderijen te overtuigen en het enthousiasme voor elk bloemblaadje en stukje boomschors met ze te laten delen. De natuur om ons heen verdwijnt meer en meer. Ik hoop anderen te stimuleren natuurvriendelijk te zijn en om haar met veel bewondering, ontzag en vooral respect te benaderen en behandelen".

Ik werk voornamelijk met acryl en met verschillende toegevoegde materialen zoals zand, stof en pigmenten voeg ik een extra dimensie aan het platte vlak toe. Momenteel ben ik bezig met een serie schilderijen die ik samen maak met de beeldhouwer en tevens mijn partner, Atanas Kolev. Wij proberen hier een harmonie te creëren tussen schilderkunst, beeldhouwkunst, klank en muziek.

In 2009 verhuisde Ping naar het Oostenrijkse Pöchlarn waar ze haar werkstudio heeft en deel uit maakt van het Atelier ´An der Donau´ en elk jaar een kunstenaarssymposium organiseert waaraan vele internationale kunstenaars deelnemen.
Ping Frederiks neemt deel aan vele internationale exposities.

Exposities en symposiumdeelname

2010

- Catapult Gallery, Hellendoorn / the Netherlands
- Gallery Alafran, Diepenheim / Netherlands
- Galerie Der Meister, Kunstendil / Bulgaria
- Symposium Kunstendil /Bulgaria
- Stadt Galerie, Plovdiv / Bulgaria
- The Jiri Trnka Gallery, Plzen / Czech Republic
- Oskar Kokoschka Museum, Pöchlarn / Austria
- Stadt Gallery, Osijek / Croatia

2009

- The Art Gallery, Pecs / Hungary
- Illustration von das Buch "De kleuren van mijn Ziel"
- Ester Niewold / the Netherlands
- Stadt Gallery, Arad / Romania
- Stadt Gallery, Plovdiv / Bulgaria
- Knapp Gallery, Emmersdorf / Osterreich
- Stadt Gallery zum Kruft, Mikolov / Czech Republic
- Symposium Plovdiv / Bulgaria
- AadD Gallery, Pöchlarn / Austria
- Symposium, Pöchlarn / Austria (special award in painting)
- Project Wallpaintings 'Kartplaza', Nijverdal / the Netherlands
- Castello Estense, Ferrara / Italy

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

JOEP GIERVELD

'Geluk in talloze kleuren aan 't Wierdenseveld' - door Hans Brok

Joep Gierveld. Kruidenierszoon, reclameman, ondernemer en schilder. Nou ja, over dat laatste wil hij zich niet al te veel op borst kloppen. Zijn atelier is een ruimte 'waar hij wat aanknooit'. Het is maar hobby, zegt de bijna 70-jarige Gierveld. Net zoals zijn huis, dat met de kont tegen het Wierdenseveld aanligt, straalt hij natuurlijke harmonie uit.

De dingen die hem omringen zijn zonder uitzondering mooi. De voorwerpen in de nissen in de gang, de symmetrie van de vierkante ramen, het lijnenspel in het dak. En zelfs het zelfgeknutselde objectje van wat losse stenen in de tuin, symboliseren de queeste naar een heldere stijl, misschien wel naar zichzelf. Altijd op zoek. Zelfs op zijn grasmaaier scheert hij steeds weer andere patronen in de grasmat rond zijn huis.
Zo gaat het er in zijn hoofd ook een beetje aan toe. De creativiteit die in hem bruist en nooit zwijgt, die krijgt al een leven lang de ruimte om zijn eigen vorm te vinden. Je kunt hem rusteloos vinden, maar veel eerder is hij nieuwsgierig naar zingeving van de vorm in de drie dimensies die hem omringen. Zo mooi als de creativiteit zijn eigen medium kiest en zelf de vorm opzoekt. Het verbaast hem zelf bij voortduring. Het zijn allemaal puzzelstukjes, losse dingetjes, die in zijn atelier bij tijd en wijle zomaar op hun plaats vallen en iets moois op het doek achterlaten. Vol is hij van het boek De ontdekking van de hemel, van generatiegenoot Harry Mulisch, een briljante vertelling over voorbestemming en hemelse ingrepen in het alledaagse bestaan. Joep Gierveld schilderde er een doek over, waarin de verhaallijnen en hoofdpersonen op een tweedimensionaal doek bij elkaar komen. Als puzzelstukjes. Hij maakt het schilderij vijf jaar voordat de film het licht zag.

Het grote doek staat in zijn atelier, met nog heel veel andere. Vele daarvan zijn zouden het prachtig doen in ieder willekeurig modern interieur. Uitbundig kleurgebruik, flinke formaten en met ruime aandacht voor het portret in alle mogelijke soorten licht. Maar het gaat hem niet om de verkoop. Hij schilderde al zijn familieleden bijvoorbeeld, en zeer vele bekenden. Voorwaar prachtige doeken, maar verkopen zal hij ze nooit. Daar doet hij het niet voor. Hij doet het voor de lol, zegt hij. Een verzamelbegrip voor drijfveren die zich lastig laten benoemen. Het is het talent in hem dat zich wil ontplooien en streeft naar een eigen stijl. Hij wordt nog steeds beter, in het kleurgebruik, de compositie, de penseelvoering. Durft ook meer. Paarse toetsen in een gezicht te zetten, of soms ineens, zomaar aan wat abstracts te werken. En altijd zoekt hij het verhaal op. Zelfs als hij iets abstracts heeft gemaakt, bedenkt hij er nog een verhaal bij. De zwarte vlek die eigenlijk een brug is, een verbinding vormt. Zijn verbeeldingskracht overbrugt speels de openingen die de werkelijkheid in zijn doeken laat vallen.

Joep Gierveld is een voorkomend man. Hij kent zichzelf en de mensen; weet hoe je ze op hun gemak stelt, hoe je gesprekken soepel op gang houdt, is geïnteresseerd in anderen en daarmee een prettige gesprekspartner. Maar houdt in zijn achterhoofd ook de lijnen in de gaten en weet als onderhoudend causeur de dingen die hij wil zeggen, soepel door de verhalen heen te vlechten. Een reclameman in hart en nieren.

We treffen hem op een mooi moment. Want Joep Gierveld is druk bezig met een boek over zijn broer, de in november 2005 overleden kunstschilder Jan Gierveld. Een van de bekendste Twentse kunstschilders uit de laatste helft van de vorige eeuw. Wat teruggetrokken, maar onvermoeibaar werkend aan een onverwoestbaar kwalitatief hoogwaardig oeuvre. Net als zijn broer Joep kon hij al jong goed tekenen. Jan ging echter op 14-jarige leeftijd naar de kunstacademie terwijl Joep bij Dikkers in Hengelo terecht kwam en via zijn tekenwerk het reclamevak inrolde. Hij boekte successen, bedacht reclameconcepten, campagnes, slogans en het al eindeloos herhaalde 'Mexicaantje, oranje hoed, Caraco-ijs, geweldig goed'. Hij bedacht het, peinzend in bed, samen met zijn vrouw Ina. Na de reclame stapte hij over naar schaatsenfabriek Raps in Almelo waar hij directeur werd, en die hij later verkocht. Terwijl hij zelf amper kan schaatsen. Een keer stond hij in de tijd van Raps op het ijs van Deventer. Het was geen succes, vertelt hij lachend, ondanks de veelbelovende peperdure glij-ijzers onder zijn zolen. Een voetnoot.

Nu pas, zegt hij, nu hij met het boek over zijn broer bezig is, ziet hij hoeveel prachtig abstract werk Jan Gierveld heeft gemaakt. Van al dat werk zijn zo'n 300 mooie afdrukken gemaakt, die een plaats krijgen in het boek. Want de afbeeldingen moeten het verhaal vertellen over zijn bijzondere broer, die wars van modernismen en roem, zijn eigen plan trok in de traditie van Monet en Cézanne. Op 1 december wordt de tentoonstelling door burgemeester Knip van Almelo geopend en wordt het boek gepresenteerd.
Misschien is het ook wel in dat stralende licht op de achtergrond, dat Joep Gierveld het eigen schilderwerk maar low-profile houdt. Terwijl zijn atelier toch vol staat met schilderwerk dat je niet kunt maken als je, zoals hij zegt, maar 'wat aanknoeit'.
Gierveld, komt nog elke donderdag naar Almelo om het modeltekenen te oefenen. Soms gaat hij met z'n clubje lekker het veld in, dat aan zijn achterdeur begint. Zittend in de woonkamer, met vrij zicht op de kudde schapen van het Wierdenseveld, en omringd door de mooie dingen de levens, zegt hij geen enkele zin te hebben de huidige vulling van zijn leven te veranderen. Schilderen blijft hij doen, het is een indringende manier van kijken naar de buitenwereld. Met de penseel als derde oog en verbazing als richtinggevend gemoed. Daar, aan de groene buffer met de hectische wereld ordent Gierveld zijn gedachten, maakt hij puzzelstukjes en schuift hij in zijn atelier net zo lang, tot ze op hun plaats vallen. Geluk in talloze kleuren, aan het Wierdenseveld.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

INGEBORG TEN HOOPEN

De rode draad die door het veelzijdige oeuvre van beeldend kunstenaar Ingeborg ten Hoopen loopt is enerzijds haar fascinatie voor de kracht van de natuur en anderzijds haar grote belangstelling voor de menselijke zijnstoestand en de daaruit voortvloeiende filosofische vraagstukken.

De schilderijen, gedichten, tekeningen, objecten en sculpturen spreken ieder in hun eigen beeldtaal over deze onderwerpen. Ze roepen gedachten, overwegingen en vragen op en laten alle ruimte voor de beschouwer en zijn of haar eigen beleving van het werk.

"Door middel van mijn werk probeer ik momenten van verwondering, herkenning en reflectie aan te bieden voor wie daar oog voor heeft. In mijn opvattingen over kunst sluit ik me aan bij de Griekse filosoof Aristoteles: "Het doel van kunst is niet het uiterlijk van dingen weer te geven, maar het innerlijk… dát is de echte werkelijkheid". Ik zou daaraan willen toevoegen dat dit zowel voor abstracte als figuratieve kunst een wetmatigheid is. Een kunstwerk is, naar mijn mening, een object dat ontstaat uit de diepgewortelde wens om in het wezen van het onderwerp door te dringen".

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ATANAS KOLEV

Atanas is in 1959 in Plovdiv, Bulgarije geboren. Zijn vader heeft alle kinderen de liefde voor kunst en cultuur bij gebracht: als kind leerde hij al tekenen en schilderen.
In 1989 gaat hij naar Oostenrijk waar hij in 2002 de Oostenrijkse nationaliteit krijgt.
Atanas heeft veel internationaal geëexposeerd en aan symposia deelgenomen. Hij is schilder en werkt met hout en steen maar momenteel is werken in roestvast staal zijn favoriete uitdrukkingsmateriaal.
In 2006 begint hij het `Atelier an der Donau´. Dit is een jaarlijks terugkerend internationaal symposium dat gehouden wordt in Pöchlarn, de stad van schilder Oskar Kokoschka.

De kunstwerken van Atanas zijn ook in verschillende musea te bewonderen: o.a. het Egon Schiele Museum te Tulln / Oostenrijk, het Documentatiecentrum van Oskar Kokoschka te Pöchlarn / Oostenrijk en het Museum voor Schone Kunsten te Arad / Roemenië.

 

Exposities en symposia

- Art Fair Stockholm, Sweden
- Kunstmesse 'Villa Toskana" Gmunden, Austria
- Dominikanerkirche, Krems, Austria
- Wiener Hofburg, Wien, Austria
- Stift Dürenstein, Austria
- Minoritenkloster, Tulln, Austria
- Europahaus, Klagenfurt, Austria
- Egon Schiele Museum, Tulln, Austria
- Symposium "Strana Palette", Malko Turnovo, Bulgaria
- Biennale Lehalle Senlis, France
- Kunstmuseum Arad, Rumania
- Oskar Kokoschka Museum Pöchlarn, Austria
- Ausstellungsbrücke St. Pölten, Austria
- Stadtgallerie Riedlingen, Germany
- Gallery Kristellen, Uppsala, Sweden
- Das Bulgarische Kultur Institut, Budapest, Ungary
- Gallery for Charity, Varna, Bulgaria
- Stadtgalerie zum Kulturministerium, Sofia, Bulgaria
- Palazzo Francipane, Tarcento, Italy
- Track Art Gallery, Plovdiv, Bulgaria
- Stadtgalerie Mikolov, Czech Republic
- Symposium Philipopolis Plovdiv, Bulgaria
- Concert Karlheinz Essl auf Musikskulpturen Atanas Kolev, Pöchlarn, Pfarrkirche Stadstgalerie    Plovdiv, Bulgaria
- Concert Karlheinz Essl auf Musikskulpturen Atanas Kolev, Vienna

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

JOEL LAMMERINK

Joel heeft zijn opleiding als dessinateur - ontwerper van stoffen - aan de AKI te Enschede gevolgd. Hij heeft veel getekend en schilderde in zijn vrije tijd.
Samen met zijn vrouw heeft hij de dansschool van zijn ouders overgenomen.
Nu is hij weer volop aan het schilderen. Joel reisde over de hele wereld waar hij zijn inspiratie heeft opgedaan en nog steeds opdoet. Zijn schilderijen waren eerst symbolisch en later - toen hij zich vrijer voelde - abstract van karakter. Zijn kracht en houvast is kleur, licht en ruige schoonheid.

"Ik wil graag dat alles in elkaar overgaat. De kleuren en de vormen:
Dat het een eenheid wordt en als vanzelf een centrum oplevert.
Uit mijn eigen intuïtie ontstaat iets wat zich daarna aan mij openbaart,
Ik zou de onderkant van het gelijk willen halen.
Uit het niets doemt iets op: dat is wat ik wil: het dan tevoorschijn toveren:
daar werk ik aan, dat voel en zie ik als mijn opgave."

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

JAN KEES LANTERMANS

 

VISIE

In mijn optiek gaat beeldhouwen in steen over het ontkennen van de originele vorm door deze maximaal te transformeren. Het massieve en rigide karakter van 'een kei' moet door mij getransformeerd worden tot een lichte en plastische vorm. Om 'de kei' nog verder te ontkennen vind ik het belangrijk om de sculptuur een gevoel van beweging te geven; ogenschijnlijk gebogen door de tijd.

Alleen de natuur is in staat steen vloeibaar te maken.
Voor mij is beeldhouwen de natuur provoceren.

Zowel kunst als architectuur geven me aanwijzingen voor essentiële composities. Door deze twee disciplines te bestuderen en vrijelijk te combineren, ontstaan er nieuwe sculpturen in mijn hoofd. Deze beelden van sculpturen, vertaal ik direct in steen, soms voorafgegaan door een snelle schets.

Typische eigenschappen van de sculpturen zijn hun monumentaliteit, hun ritme en de afwezigheid van een zogenoemde onder- of achterkant. Dit geeft mij als beeldhouwer en de eventuele eigenaar voortdurend invloed op hoe de sculptuur (her)gepositioneerd wordt.

De sculpturen worden gerealiseerd in hardere steensoorten zoals Belgisch hardsteen, marmer en graniet. Dit maakt ze geschikt voor plaatsing in de open lucht.

© Jan Kees Lantermans (1976), beeldhouwer

 

- VISION -

In my perspective stone-carving is about denying the original form by maximal transforming it. The massive and rigid character of 'a rock' needs to be transformed into a light and plastic form. To deny 'the rock' furthermore I find it important to give the sculpture a sense of movement, apparently bent through time.

Only nature is capable of making stone fluid.
For me sculpting is provoking nature.

Both art and architecture give me clues for essential compositions. By studying these disciplines and freely combining them, new sculptures originate from my mind. I translate these images of sculptures directly in stone, sometimes preceded by a quick drawing.

Typical qualities of these sculptures are their monumentality, their rhythm and their absence of a so-called back or lower side. This gives me as a sculptor and any owner continual influence on how the sculpture can be (re)positioned.

The sculptures can be realized in different dimensions and sorts of stone. Marble, Belgian bluestone and granite are a couple of examples.

If you have any questions about me or my work? Please contact me via www.lantermans.nl, info@lantermans.nl or phone 0031 (0)6 48 25 31 02

The sculptures are realized in stones like Belgian bluestone, marble and granite. This makes them suitable for placement in the open air.

© Jan Kees Lantermans (1976), sculptor



CURRICULUM VITAE

 

EXPOSITIES


VERKOPEN 2004 - HEDEN

OPDRACHTEN

PUBLICATIES 2004 - HEDEN

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 MARGRET MIJSBERGH

Margret Mijsbergh (1960) De Zilk [Zuid-Holland], werkzaam als Beeldend Kunstenaar. "Sfeer, beweging en verstilling zijn belangrijke waarden in mijn werk".

"Ik maak forse schilderijen met veel blauw, rood of geel. Primaire kleuren zijn altijd het uitgangspunt voor mijn werk. Ze worden gecombineerd met warme aardkleuren. Ik wil met de schilderijen sfeer oproepen en het moet mensen tot eigen gedachten aanzetten. Ze moeten hun eigen verhaal in het schilderij kunnen leggen. Ik werk steeds meer met abstracte thema's omdat het verhaal hierdoor sterker wordt.

Verhaal
De kleurvlakken en lijnen zijn aanknopingspunten voor een eigen verhaal. Vooral diep blauw, warm rood en geel naast beige en bruintinten. Door grote kleurtegenstellingen ontstaat spanning in het werk. Tegelijkertijd zijn de schilderijen in balans; in evenwicht. Ik schilder heftige kleurvlakken met veel beweging tegen een serene achtergrond van zachte diffuse tinten.
De aanleiding voor een schilderij of serie is vaak concreet. Een concert, mensen op straat en een landschap zijn verhaallijnen voor een compositie.

Ondanks de abstractie is het werk toegankelijk en goed te begrijpen. Het abstracte werk is logisch voortgevloeid uit mijn manier van werken. Ik schilder vooral op mijn gevoel. Het doek waar ik mee bezig ben, levert het onderwerp voor het volgende nieuwe schilderij. Het meest recente werk is verstild en meer contemplatief.

Achtergrond
Uitgangspunt voor alle schilderijen is opmerkelijk genoeg de achtergrond. Deze bepaalt sterk de sfeer van de schilderijen. Die is ook steeds belangrijker geworden. Dat moet helemaal goed zijn, anders kan ik niet verder. In zachte, verlopende kleuren wordt de achtergrond aangebracht. Hierop schilder ik met dikke, pasteuze verf mijn verhaal in acryl. De verf lig zo dik op de achtergrond dat door schaduwen subtiele diepte ontstaat. De verf slingert in smalle, tekenachtige slierten over het doek en zorgt voor krachtige, golvende bewegingen die uitnodigen tot mijmeren en opnieuw kijken. Je kunt zo steeds een ander verrassend detail en een nieuw verhaal in de schilderijen ontdekken".

Opleiding:
- Vrije Academie Sassenheim (1995-2000)
- Academie voor Beeldende Kunst, Haarlem (2001-2003)
- Kon. Academie voor Beeldende Kunsten, Den Haag (2003)

Kunstenaar van de volgende galeries:
- GO Gallery, Amsterdam
- Galerie Miya Art&Jewelry, Hellevoetsluis
- J&B Artgallery Hollandsche Rading
- Galerie Lauswolt, Beesterzwaag
- Galerie Beeldkracht
- Galerie Sous- Terre, Lithoijen
- Kunsthandel 't Grachthuisje, Lisse

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IOAN NEMTOI

Ioan bracht zijn jeugd door in Noord-Roemenië, waar hij in 1964 geboren werd. Al vroeg richtte hij zich op de glaskunst en volgde de academie van Fijne Keramiek te Boekarest, waar hij in 1991 afstudeerde. Daarna bekwaamde hij zich verder in de glaskunst door in China een opleiding te volgen tot "Bachelor in Ceramics, Glass".

Zijn glaskunstwerken zijn mondgeblazen, waarbij NEMTOI speciaal zand gebruikt dat gewonnen wordt door op 300 meter diepte heet water in de grond te pompen. Dit gewonnen zand wordt vervolgens gesmolten in een oven met een temperatuur van 1500 graden Celsius en daarna verwerkt tot fraaie en unieke glasobjecten. De kleurstof wordt uit Duitsland geleverd door de beste leverancier van Europa. Deze kleurstof garandeert nl. een constante kleurkwaliteit. Ook gebruikt Nemtoi goudfolie van 24 karaat en platina, waarmee hij bijzondere resultaten weet te bereiken. Om de gewenste hardheid te krijgen, gaan de voorwerpen na bewerking ongeveer 24 uur in een aparte oven om af te koelen.

In zijn artistieke ontwikkelingen zijn duidelijke invloeden terug te vinden van beroemde glaskunstenaars uit de vorige eeuw. In Nederland is Andries Copier een begrip. Deze is nauw verbonden met het bekende Leerdamglas. In zijn glasschool zijn vele kunstenaars opgeleid, o.a. Willem Heesen. In glasstudio "de oude Horn" van Willem Heesen heeft ook bijvoorbeeld de bekende Italiaanse glasmaker Lino Tagliapietra met Heesen en Copier gewerkt. Deze Italiaanse kunstenaar is te vergelijken met de beste glasmeester Venini. Paolo Venini (1859-1959) was de stichter van de beroemde Venetiaanse glasfabriek. Tagliapietra werkte ook voor de amerikaanse kunstenaar Dale Chihuly (geb. 1941), die vooral bekend werd door zijn experimenten om de glaskunst en de beeldhouwkunst met elkaar te verbinden.
Bovengenoemde invloeden hebben duidelijk hun sporen achtergelaten in het werk van NEMTOI en grotendeels zijn artistieke ontwikkeling bepaald. Daarmee is ook de link gelegd naar een andere bekende Roemeense kunstenaar, nl. de beeldhouwer Constantin Brancusi, die eist dat het doel van het maken van een kunstwerk is: "not simplicity, but perfection". Hij adviseerde zijn publiek; "jullie moeten naar mijn werk kijken, kijken en nog eens kijken, totdat jullie het kunnen zien". Dat geldt ook voor het werk van Ioan Nemtoi.

Typerend is ook een uitspraak van hem over zijn glasobject 'Genesis'. Zelf zegt zegt hij daarover: "Er was eerst alleen maar vuur, lava en zeer harde wind. Het was gevaarlijk. Geen leven. Opeens ontstond er een ei uit vuur en wind". Dit moest een naam hebben: 'de Genesis' - het begin van de wereld. Nemtoi´s werk heeft een eigen identiteit en een unieke eigen stijl door het toepassen van kleuren in verschillende nuances. Nemtoi exposeert wereldwijd.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 LAMBERT OOSTRUM

"Ik schilder en teken wat me boeit.

De werken "ontstaan door het landschap". Het zit vol met persoonlijke belevingen waarin licht, beweging en sfeer een belangrijke rol spelen. Ik kijk niet naar het landschap als naar een mooi plaatje, maar ik wil het herontdekken en opnieuw scheppen. Wat mij aan het landschap boeit en interesseert is o.a. wat de seizoenen en de weersinvloeden er mee doen.

De ruigheid, het licht, de warmte en kou, maar ook de lyrische en expressieve kanten van het landschap vind ik uitermate boeiend. Beweging, vervreemding en soms ook de alom heersende stilte ervan.

De herkenbaarheid is ondergeschikt maar is hier en daar nog duidelijk aanwezig. Alhoewel er soms een duidelijk uitgangspunt is, is het voor mij belangrijker dat het landschap tijdens het schilderen ontstaat. Ik zoek naar manieren om dit gestalte te geven. De materiaalkeuze, het soort drager en de manier waarop ik de verf op het doek aanbreng spelen daarin een belangrijke rol. Het is net als een reis. Ik maak gebruik van wat ik tegenkom en al spelende ontdek ik dingen, geef die weer en reis verder".

 

CURRICULUM VITAE


Geboren 01-04-1955 te Schiedam Tentoonstellingen:

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

EVA OUDEN AMPSEN

Al mijn vazen worden met de hand opgebouwd. Dat wil zeggen dat ze niet op een draaischijf zijn gedraaid, maar met repen klei stukje voor stukje aan elkaar 'gelast' worden. Een precies werkje, want er mogen in de klei geen luchtdeeltjes achterblijven. Gebeurt dit wel, dan heb je grote kans dat het werk tijdens het bakken in de oven uit elkaar springt.

Na het bakproces begint voor mij een fijn onderdeel: het decoreren. Mijn inspiratie voor het decoreren haal ik voornamelijk uit afbeeldingen van oude Japanse 'woodblock'prints en met name de afbeelding van de geisha's vind ik subliem: geen lijntje te veel of te weinig. Deze afbeeldingen gebruik ik vaak op mijn werk en ik combineer dit met eigen fantasie en kleurgevoel.

De eerste aanzet tot mijn manier van decoreren is ontstaan door het grillig lijnenspel wat je soms ziet bij geglazuurd keramiek. Vooral bij 'raku' gestookt keramiek is dit heel goed te zien.
In acryl zet ik dit lijnenspel om d.m.v van stipjes, streepjes e.d.
In de loop van de tijd heb ik op deze manier mijn eigen decoratietechniek ontwikkeld. Na het decoreren vernis ik deze tot slot met enkele lagen, zodat het werk een zachte glans krijgt en slijtvast wordt.

Ik houd van vazen die in balans zijn. Zowel qua vorm, verhouding en kleur. Daarom hebben ze bijna allemaal een deksel. De deksel vult de vorm aan en verstevigt de totale balans.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NELLEKE SMIT

Nelleke Smit woont en werkt in Frankrijk. In de provincie Corrèze heeft zij gevonden waar zij altijd al naar op zoek was: leven midden in de natuur, niet geïsoleerd maar wel met veel rust en ruimte om haar heen.

In 1999 begint zij - min of meer toevallig - te schilderen. Nog nooit in haar leven had zij een penseel vast gehouden, maar nu laat zij hem niet meer los...

De eerste twee jaar van haar artistieke leven schildert zij - alleen in haar atelier - rollen behangpapier vol om ze vervolgens - zonder dat iemand ze heeft gezien - in de container te laten belanden. Na deze twee jaar van werken in afzondering, neemt zij deel aan een gezamelijke expositie en tot haar grote verrassing verkoopt zij enkele werken! Vanaf dit moment raakt alles in een stroomversnelling; de ene expositie volgt na de andere. Slechts in tien jaar tijd vanaf het moment dat zij voor het eerst het schilderspalet hanteerde, neemt zij deel aan een expositie in het CARROUSEL DU LOUVRE in Parijs en op de INTERNATIONALE BEURS in CANTON in CHINA.

Gevoelig voor de schoonheid van het landschap, de rust en ruimte, de dieren om haar heen en de authentieke bevolking; zo natuurlijk en verschillend van elkaar schildert zij alles wat haar raakt. Zij observeert en vertaalt dit op haar eigen manier naar het doek; met kracht en spontaniteit, spelend met vormen, kleur en de verscheidenheid van het licht in de wisselende seizoenen.

Zij schildert spontaan, direct op grote doeken en geeft zich - zonder zich in te houden - over, wat resulteert in een explosie van beweging, licht en kleur. "In beweging, met kracht en met een levendig kleurenspel" is hoe wij haar werk het beste kunnen omschrijven!

Er gaat aan haar geen moment zonder nieuwe inspiratie voorbij sinds de dag dat zij met schilderen begon. Elk schilderij waaraan zij werkt roept nieuwe beelden op die haar dwingen tot nieuw werk. Voor haar ligt een toekomst waarin zij de uitdaging ziet om zich op haar eigen spontane manier verder te ontwikkelen!


GALERIES

- Mecenavie - PARIS
- Anton Gidding
- Galerie Nadine - ALBI
- Galerie Bérénice - DIJON


EXPOSITIONS 2007

EXPOSITIONS 2008

EXPOSITIONS 2009

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PAVEL SIZOV

Pavel Sizov is geboren in 1980 te Sint Petersburg, Rusland. Vanaf 1991 studeerde hij aan het B. Johansson Kunstlyceum. Hierna zette Pavel zijn studie voort aan de Russische Kunstacademie te Sint Petersburg.

Sinds 1999 woont Pavel in Nederland. Pavel heeft meerdere exposities georganiseerd en ook deelgenomen aan verschillende groepsexposities. Zijn werken waren te zien in verschillende kunstgalerijen in Amsterdam, Den Haag, Utrecht en Laren. In zijn schilderijen gebruikt Pavel een grote verscheidenheid aan technieken, zoals olieverf, tempera, inkt en aquarel. De thema's van zijn schilderijen zijn divers: portretten, landschappen, stadsgezichten en verschillende andere composities, welke allen zijn geïnspireerd door zowel fictie als realiteit. Verder creëert Pavel een onvergetelijke impressie van speciale gelegenheden in zijn 'live paintings' tijdens bruiloften en partijen.

Ook geeft Pavel lessen in schilderen bij 'Vernissage' in Bussum.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 PUCK STEINBRECHER

In recente schilderijen focust Puck Steinbrecher zich nadrukkelijk op de invloeden die licht en kleureffecten hebben op de beleving van het landschap. Zijn fascinatie voor het reflecterend zonlicht en voor de landschapsweerspiegelingen in het water lopen als een rode draad door de landschappen die deze Duitse kunstenaar de afgelopen jaren schilderde. Spiegelbeelden en oevers spelen in de composities een belangrijke rol. Opvallend is de manier waarop de kunstenaar schuift met kustlijnen, horizonten en zichtlijnen. Daarnaast is het koloriet van groot belang voor de beleving van het landschap. Verzengend rood, lichtgevend geel en helder blauw wisselen elkaar af in landschappen die uiteenlopende stemmingen bij ons oproepen. De penseelvoering is met zorg afgestemd op de impressies die het verlangen naar stilte en schoonheid aanwakkeren. Het atelier van Puck Steinbrecher in Bad Zwischenahn staat aan de oever van het meer. Vanuit het raam kan de schilder de wisselende interacties waarnemen die water en lucht met elkaar aangaan. Hoewel hij in de traditionele betekenis van het woord geen impressionist is, benadert hij zijn inspiratiebronnen wel vanuit een impressionistisch perspectief. Het 'vangen' van het licht en de sprookjesachtige weerspiegelingen geven daar blijk van.

Tentoonstellingen:

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

MARIJKE UITTENBROEK

"Zappend van MTV naar EO, van stofzuigen naar het schrijven van teksten, schilder ik mijn werkelijkheid van computerspel tot lithopers, van Alien tot tuinkabouter, van hart tot darmkanaal.

Mijn symboliek is geïnspireerd op de 17de-eeuwse schilderkunst. Boekenvol zijn er geschreven over de betekenis van een druif of een kreeft in een stilleven, terwijl je nooit meer tot in detail kunt nagaan of die zaken ooit écht bedoeld zijn als symbolen met vele betekenislagen. Dit leidde ertoe me af te vragen in hoeverre je jezelf projecteert in de dingen die je ziet.

In het geval van mijn eigen symbolen zijn de betekenissen en associaties voor mij volkomen duidelijk, maar ik realiseer me dat ze voor iemand anders volslagen onbegrijpelijk kunnen zijn. Ik probeer in mijn werk daarom de zaken te relativeren door alles in het absurde te trekken. Mijn symbolen komen uit de feestwinkel, krant, computerspellen of strips. Dat geldt ook voor het kleurgebruik. Ik streef ernaar dat zodanig te overdrijven dat het schilderij van de muur afspat. Het hoeft van mij niet zo zwaarwichtig te zijn. Om binnen de hedendaagse informatiezee een zinnige mededeling te doen lijkt bij voorbaat onmogelijk. Artistieke waarden zijn niet langer onbetwistbaar.

Of motieven en combinaties daarvan op zichzelf betekenis hebben is niet belangrijk. Mijn realiteit is immers niet die van de toeschouwer. Ik wil schilderijen maken met de uitstraling van serieuze kunstwerken in de traditionele zin. Daarom is alles tot in het kleinste detail uitgewerkt, maar waarvan de voorstelling - vol zeer persoonlijke symbolen in een afstandelijke computerachtige hoedanigheid - die serieusheid in het absurde trekt. Ik probeer mijzelf als kunstenaar te relativeren."

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KITTY WARNAWA

Kitty werd in 1960 te Overschie op een steenworp afstand van diergaarde Blijdorp geboren. Tijdens haar jeugd werd haar belangstelling en liefde voor dieren mede door de vele bezoeken aan de dierentuin gevoed.
Op jonge leeftijd was zij al bezig met het bestuderen van de leefwijze en het tekenen van dieren. Later, toen zij als stewardess de kans kreeg bezoeken te brengen aan natuurparken en reservaten en de dieren in hun natuurlijke leefomgeving kon waarnemen, is het ontzag voor de dieren in al hun schoonheid alleen maar gegroeid.
De dierenwereld loopt als een rode draad door haar artistieke carrière, dat zij gestaag en gedegen heeft opgebouwd door al meer dan twintig jaar opleidingen te volgen en zich in verschillende artistieke richtingen te bekwamen. Kitty maakt mooie bronzen beelden van dieren.

"Dieren, in het bijzonder vogels raken mij. Niet om hun uiterlijk maar om hun bijna menselijke emotie. Die ene wijze blik, soms ingetogen, dan brutaal, het graantje ...van die raaf mee wil pikken".

Na vele opdrachten voor o.a. Eef Bos bij zijn afscheid als hoofdredacteur van de Telegraaf en voor de Koninklijke Luchtmacht, is er nu weer tijd voor vrij werk.

Binnenkort komt haar boek "Als Gegoten" uit.

 

2010


- 8 t/m 12 september - Open Art Fair te Utrecht
- 25 juli t/m 17 oktober - Galerie Àlafran te Diepenheim

- Boekpresentatie "Als gegoten"

 

2009

- In maart 2009 heeft de uitreiking ter ere van het afscheid van Eef Bos als hoofdredacteur van    het Dagblad De Telegraaf plaatsgevonden. Hij heeft het beeld "Vroege Vogels" ontvangen.

- Op 14 mei 2009 onthulling sculptuur "De Valk" op het hoofdkantoor van de Koninklijke    Luchtmacht.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

JAN TE WIERIK

Kunstschilder / autodidact.

- Geboren te Hengelo op 17 maart 1954 - overleden 24 augustus 2002 -

Gezin te Wierik, vader Gerhardus Johannes te Wierik was getrouwd met Berendina Hendrika Sueters. Roepnamen Jan en Dinie. Jan is postbode in Goor maar promoveert in 1953 tot beheerder van het postagentschap in Diepenheim.

In 1954 wordt Gerhardus Johannes (Jan) geboren, genoemd naar zijn vader. Op dat moment woont het gezin aan de Goorseweg 55 te Diepenheim. In 1956 verhuizen zij naar de Grotestraat 61 waar het postagentschap een nieuw onderkomen in de villa van dokter Quant heeft gekregen.
Tot 1964 woont het gezin Te Wierik in Diepenheim en verhuist daarna naar Haaksbergen.

Jan heeft het grootste deel van zijn leven doorgebracht in de loods aan de Parallelweg. Hij huurde dit van de gemeente Haaksbergen, die deze loods een tijdelijke 'kunstbestemming' had gegeven. Daar begon hij als beeldhouwer. Eerst met zandsteen, later in beton. Omdat het beeldhouwen te zwaar werd, wisselde hij hamer en beitel in voor de kwast. Later verhuisde hij via een rijtjeswoning naar het buitengebied in Rekken, waar hij tot zijn dood woonde en werkte.
Zijn eerste schilderwerken waren abstract, opgebouwd met heftige streken in ongekend fel contrasterende kleuren, iets dat tot het laatst toe zijn handelsmerk bleef.

Eind jaren tachtig volgden andere technieken en materialen. Hij werkte op alle achtergronden die hij daarvoor geschikt achtte. Olieverf, acrylaten, pigmenten en lakacryl kon hij afzonderlijk gebruiken, maar ook een combinatie hiervan schuwde hij niet. Hierdoor traden de meest bijzondere effecten op. Hij dacht niet na en ging terug naar het kind zijn. Hij bracht op een zodanige speelse wijze een compositie tot stand die abstract kon zijn maar ook mensen, fabeldieren, figuren, objecten en landschappen konden voorstellen, zoals die zich uitsluitend vanuit het denkvermogen van een kind kunnen voordoen.

Kort samengevat was Jan een kunstenaar die al zijn oergedachten op het doek van binnen uit vorm gaf. Uit zijn werk spreekt dan ook beklemming, grilligheid, hilariteit, tragiek, liefde en verdriet, maar nooit berusting. Hij leefde voor de kunst en een bepaalde drijfveer in hem droeg ertoe bij dat alles wat hij voelde en meemaakte terugzag in zijn eigen vorm en beeld, Zelf zei hij: "schilderen is voor mij een manier van leven, het zoeken naar een waarheid!".
Te Wierik was wars van sterallures. Integendeel, hij had juist voortdurend oog voor de zwakkeren. Regelmatig stelde hij een doek beschikbaar voor een goed doel en hielp beginnende kunstenaars op weg. Jan te Wierik´s werk geniet grote bekendheid. Hij exposeerde ondermeer in Amsterdam, Deventer, Groningen, Laren (Singermuseum), Enschede (Rijksmuseum Twente), Bocholt en New York.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 LEO WIJNHOVEN


Leo kent internationale faam en heeft ook tal van werken aan BN´ers verkocht. In de loop der jaren heeft hij regelmatig in binnen-en buitenland geëxposeerd.
Niet alleen een vakman maar ook voorzien van een geweldig kunstzinnige geest.
Leo maakt zogeheten maatschappijkritische kunst en wil met zijn werk de nadelen van de globalisering en de eentonigheid en het modernisme laten zien. Hij gebruikt thema's als het verlies aan diepgang, de verhyping van de media en de vervreemding van de menselijkheid.

Hij heeft vijf uiteenlopende thema's met het realisme als stevige basis.
Van 93-95 maakte hij "green-art", waarbij hij i.p.v. het gebruik van een apart palet hiervoor het ´doek´ gebruikte, waarop hij eveneens zijn penselen schoonmaakte.
Zijn werk kenmerkt zich door realistische mensen, artefacten en remixen in een vaak surrealistische setting van de omgeving.

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 FRANK ZINDLER

Frank Zindler is geboren in Indonesië. Na de oorlog keerde het gezin terug naar Nederland. Als jongeman emigreerde hij naar Australië, waar hij zijn architectuurstudie heeft afgerond. Een belangrijk deel van de studie was gewijd aan tekenen, schilderen en kunstgeschiedenis. Om zijn studie gedeeltelijk te bekostigen, maakte hij toen al inkttekeningen van de Victoriaanse huizen in Melbourne. Gedurende de laatste 20 jaar van zijn architectenloopbaan neemt tekenen een grote plaats in.

Sinds zijn pensionering is hij teruggekeerd naar zijn ware passie: de schilderkunst en die van de aquarel in het bijzonder. Als een aanhanger van de figuratieve kunst zoekt en vindt hij altijd het poëtische element en de subtiele werking tussen het licht en haar donkere nuances.

"In het stilleven kan ik mij geheel uitleven in het onderwerp: verlicht het aan een zijde en gebruik diepe schaduwpartijen aan de andere. Textuur is een boeiend aspect ervan. Ook geeft het mij de mogelijkheid om de grote tegenstelling van het 'Yin en Yang' in het contrast uit te beelden. Een verstild eindresultaat is altijd mijn doel. In mijn aquarellen streef ik naar een mooie compositie, een goede balans in subtiele kleuren en een harmonisch evenwicht ", aldus Frank.

Frank is lid van het Aquarel Instituut van België en geeft ook les in deze bijzondere techniek.

naar boven

 

OPENINGSTIJDEN ÀLAFRAN: WOENSDAG T/M ZONDAG VAN 12.00 TOT 17.00 UUR EN OP AFSPRAAK